Dlaczego intencja i motywacja są ważne w praktyce uważności?

Kiedy zaczynamy praktykę uważności, często myślimy o technice: jak siedzieć, jak oddychać, ile minut poświęcić. To ważne, ale nie jest najważniejsze.

Najważniejsze pytanie brzmi: dlaczego chcę praktykować?

• Intencja to kompas – wskazuje kierunek. Może być prosta: „chcę żyć spokojniej”, „chcę być bliżej siebie”, „chcę być obecna w relacjach”. Intencja jest jak cicha obietnica wobec siebie.
• Motywacja to paliwo – energia, która pozwala wracać na poduszkę do medytacji, kiedy nie ma na to ochoty; podnosić się po rozproszeniu; próbować jeszcze raz.

Badania (Shapiro, Creswell) pokazują, że intencja i motywacja znacząco zwiększają efektywność praktyki. Ale jeszcze ważniejsze jest to, że nadają jej sens. Bez intencji praktyka staje się kolejną „techniką relaksacyjną”. Bez motywacji – łatwo ją porzucić. Razem tworzą ścieżkę.

 W Akademii Mindfulness zaczynamy właśnie od tego miejsca – od intencji i motywacji. Bo to one sprawiają, że praktyka nie jest dodatkiem do życia, lecz drogą, która przemienia życie od środka.